donderdag 17 mei 2018

Gone


Als mensen het begin schermpje van mijn telefoon zien, 
moeten ze vaak een beetje lachen omdat het bijna 
helemaal leeg is en er maar een paar apps opstaan..
Los van het feit dat ik niet zou weten hoe ik er een app
op zou moeten zetten, heb ik ook geen enkel verlangen 
naar al die informatie, wat zou er zo dringend kunnen
zijn dat ik dat op zou moeten zoeken op mijn telefoon?
Zo lang ik kan communiceren met wat mensen, zo af en
toe een foto kan plaatsen of kijken wat het weer wordt 
vind ik het meer dan voldoende informatie..
Soms kan het hele social media gedoe mij enorm
 overvallen en komt het mij ineens absurd voor, 
dat ik een blog heb waar ik dingen deel en foto's op 
 Instagram plaats en vraag ik me af waarom eigenlijk..
Natuurlijk heeft het mij veel gebracht, absoluut waar,
en ik zal het zeker blijven doen maar
 of ik nu een karakter heb wat er geschikt voor is?


Zo heb ik helemaal niet de puf om na te denken over
een media strategie (och hemel) of mijn Instagram feed
er wel goed uitziet of de juiste branding.
Ik wist niet eens wat het was, maar het is zoiets als je
merk goed neerzetten,  ik voel me helemaal geen merk..
Misschien had ik het beter wel kunnen doen, misschien
had mijn laatste boek dan wel verkocht, of had ik meer
klanten in mijn winkeltje maar ik ga volledig op blanco,
aangaande dit soort dingen..
Ook ben ik nogal gevoelig voor kritiek, berichten over
spelfouten, dubbel geplaatste foto's, dat mijn Instagram 
account ervoor zorgt dat men mijn blog niet meer leest,
oh joh, soms wordt ik er zo ontzettend moe van en 
dan denk ik; waar gaat het eigenlijk over, echt waar..
Dan weet ik dat het tijd is om even pas op de plaats
te maken en mijn pc uit te zetten, deze gedachten te
laten bezinken en wat dingen te heroverwegen.
Natuurlijk weet ik best dat het wel weer
 overwaait en er vast en zeker een moment komt 
dat ik de lol er weer van in kan zien, 
dat alle gevoelens komen en gaan als golven.

Op dit moment zou ik het allerliefst een gele Volvo 
hebben, deze op de foto is natuurlijk niet van mij en 
mijn gebloemde koffertje op de achterbank gooien, 
mijn telefoon, met hoe weinig apps ook, thuis laten
en net als Lucky Luke de horizon tegemoet rijden,
terwijl ik dan zou fluiten: I am a poor lonesome
woman and a long way from home :-))

Dagdag!

woensdag 16 mei 2018

Vulpennen en twee tips..


Laatst vond ik op een rommelmarkt drie schriftjes, ik 
weet eigenlijk nooit waar ik op zoek ben op een 
rommelmarkt totdat ik iets zie wat naar mij glimlacht..
En deze lachten mij toe, ik was ze totaal vergeten maar
het zijn de boekjes waarmee ik leerde schrijven op
de lagere school, niet met een kroontjespen, zo oud
ben ik nog niet, maar met een vulpen.
Het was een roze vulpen, ik weet het nog goed en zo
ongeveer het mooiste cadeau wat ik in die tijd kreeg,
nou ja, op mijn enige nep-Barbie na dan, maar dat is
weer een heel ander verhaal..


Netjes schrijven vond ik het leukste vak, samen met
handwerken natuurlijk, netjes tussen de lijnen en dan die 
vulpen die zo heerlijk over het papier schaatste en oh
de geur van de inkt, ik hou er nog steeds van..
De vulpen op de laatste foto heb ik al tientallen jaren,
en ik schrijf er nog steeds mee, hoewel veel minder 
nu met al die mailtjes enzo, jammer eigenlijk..
Toen ik de schriftjes vond, maakte mijn hart een sprongetje,
en thuis gekomen heb ik meteen een paar bladzijden 
geoefend, gewoon om te kijken of ik het nog kon,
dat ging best, ik keek het ook zelf na, haha, het waren net
iets teveel fouten voor een plaatje ;-)

Naar aanleiding van dit bericht twee tips:
komend weekend is hier op het NDSM terrein weer een
grote rommelmarkt op zaterdag en zondag, dat is buiten
en echt een heel leuk uitstapje, heel Instagramwaardig ook,
haha, makkelijk te bereiken met het openbaar vervoer.
De andere is, dat, mocht je naar Frankrijk gaan deze zomer,
je daar in van die enorme supermarkten op de papier
afdeling vaak Waterman vulpennen, zoals de mijne en 
echt de fijnste, voor weinig geld kan vinden.

Ik wens je een fijne dag en oh ja, mijn webwinkel
is nog tot en met maandag open, als ik geen reclame maak,
wie moet het dan doen :-)?

-X-

dinsdag 15 mei 2018

Instagramwaardig..


Laatst las ik op Instagram dat mensen tips vroegen 
voor Instagram waardige vakantiebestemmingen, ik
moest het wel twee keer lezen maar het stond er echt..
Oh haha, daar moest ik eens even over nadenken,
natuurlijk post ik ook wel eens een foto van iets moois
als ik er toevallig op stuit maar ik heb nog nooit een
Instagramwaardig (leuk voor Scrabble) uitje gepland..
Heel vaak lopen ze ook volledig mis, die uitjes, zoals
gisteren bijvoorbeeld stonden wij anderhalf uur in de
file, want er was een omleiding, om de bollenvelden te
gaan bekijken, we waren een week of wat te laat, geen tulp
meer te zien en we dronken hier op een parkeerplaats wat..
En zo kan ik vele niet helemaal gelukte uitstapjes opnoemen;
een picknick in de auto in plaats van op het idyllische plekje
aan het water waar heel veel muggen blijken te zitten.
Een brocante in Frankrijk waar we honderd kilometer 
voor omreden en die per ongeluk die dag dicht is, 
de tomtom die het ineens begeeft waardoor we 
nooit aankomen en ga zo maar voort.

Nadat ik nagedacht had over de Instagramwaardige 
uitjes kwam ik tot de conclusie dat het toch 
echt allereerst gaat om het plezier wat je in het echt hebt
 over waar je bent, of wat je doet en dat dan werkelijk 
elke foto, waar dan ook, volstaat, denk je niet?


Ik wens je een mooie dag
-X-

maandag 14 mei 2018

Onverzettelijk grijs


Maandagen voelen toch anders dan zondagen,
ook al is alles hier ook in het weekend gewoon 
open en ga ik niet naar de kerk, is er toch een verschil..
Zondagen voelen een beetje zacht en rozig, maar 
maandagen zijn onverzettelijk en grijsachtig.
Ik heb bij verschillende kleuren een ander gevoel, 
rood, wat ik nooit gebruik, draag of in huis heb geeft
mij een ander gevoel dan zachte natuurlijk tinten.
Zo had ik ooit een gele muur, daar werd ik blij van.

 Ik las laatst ergens dat als je pijn hebt, je die pijn 
een kleur kan geven, een harde kleur die je niet fijn vind
en dat je die pijn-kleur dan in gedachten in een kleur
kan laten veranderen die je aangenaam vind, bij mij 
helpt het, niet dat het weggaat, maar is beter te hebben.
Als je mij volgt op Instagram heb je vast wel eens 
gezien dat ik vaak een kleurenpalet maak, met de
kleuren die voor mij bij die dag passen, heel fijn
om te doen, zoals bijvoorbeeld deze met zee egels,
ik vond de grootste laatst bij de kringloop (wat een geluk)

Ik moet zo naar de tandarts, dat zijn alle onaangename
kleuren bij elkaar en ik ga zeker proberen, die allemaal
te veranderen in een zachte roze wolk, maar of het lukt?

Ik wens je een hele fijne dag
-X-

donderdag 10 mei 2018

Blog-dingen.


Nu ben ik eigenlijk veel te laat, deze ochtend, maar ik
dacht; ik maak er een bericht voor twee dagen van.
Morgenochtend vroeg zijn we weer naar het Zuiden
van het land, ik denk dat er ondertussen een pad is
uitgesleten die kant op, zo vaak gaan we, om mijn
moeder te bezoeken en het gras te maaien in de tuin.
(op de foto hieronder zie je een stukje van die heerlijkheid)
De afgelopen dagen was ik druk bezig met het vullen
van de webwinkel, ik onderschat elke keer hoeveel
werk dat is, en doe het steeds op het laatste moment.
Maar ik ben een heel eind en afhankelijk van hoe 
laat ik vandaag klaar ben doe ik hem vanavond
of zaterdagochtend open, ik denk dat ik weer 
leuke dingen er in heb staan, maar soms sla
ik de plank helemaal mis, haha, en ben ik de enige.


Voorts wil ik nog even iets zeggen over de AVG 
privacywet, die op 25 mei ingaat, dat ik zo'n privacy-
verklaring voor de webwinkel moest hebben wist ik wel,
maar niet dat het moet voor je blog, ik las het toevallig.
Op het moment dat je reacties toestaat op je blog en 
omdat Google bezoekers etc. telt, ben je al een verzamelaar
van gegevens ook al doe je er helemaal niets mee.
(ik zou werkelijk niet eens weten hoe)
Mocht je daar nog niet mee bezig zijn voor je blog,
kijk dan even na of het nodig is voor de jouwe en zo ja,
dan zul je door de zure appel heen moeten bijten.
Op de blog van Loggers en bloggers kan je er van 
alles over lezen, ik kan er geen vragen over 
beantwoorden, want ik snap er helemaal Niks van
en P. is dit voor mij in het orde aan het maken.
Ik wou het je gewoon even laten weten, ik stuitte
er ook maar, zoals gezegd, bij toeval op :-)

Ondertussen wens ik je vast een heel goed weekend
-X-

woensdag 9 mei 2018

Tulpen uit Amsterdam


Omdat ik nogal bezig met allerlei aangename en
bijzonder onaangename dingen die mijn aandacht
vragen is het voorbereiden van blogberichten er een 
beetje bij ingeschoten, wel vond ik een moment om even
 deze prachtige tulpen te fotograferen in de avondzon,

Hierbij voor jou, tulpen uit Amsterdam, ik heb meteen
het liedje in mijn hoofd waarin ze zingen; als de lente 
komt dan stuur ik jou tulpen uit Amsterdam, haha,
bij deze.

Ik wens je een fijne dag, ik geloof dat het morgen gaat
regenen dus geniet nog even van het mooie weer.
-X-

dinsdag 8 mei 2018

Bietensalade


Nu met dit warme weer maak ik altijd wel een keertje
een bietensalade, ik ben absoluut geen keukenwonder,
(dat zal vast wel geen woord zijn) maar dit is heel makkelijk.
Het is zo'n recept wat ik van vroeger ken, hoewel ik het
iets heb aangepast naar mijn smaak.
Ook mijn kinderen maken het nog regelmatig, mocht
je het ook willen proberen, dit heb je nodig:
-pot met bieten, verse kan ook maar dat smaakt iets anders
-een paar augurken, in kleine stukjes
-een appel, ook fijngesneden
-een paar lente uitjes, maar een sjalotje kan ook
(dit is echt een vooral niet moeilijk doen recept)
-een blikje tonijn op water, mijn moeder maakte het
altijd met gesneden rolmops (haring) maar ik vind tonijn
lekkerder en mijn dochter heeft het liever met 
twee hardgekookte eieren in plaats van tonijn :-)
-een paar lepels zure room, maar mayonaise kan ook.

Doe alles in een schaal en meng het door elkaar,
je kan er nog wat bieslook door heen doen als je
dat lekker vindt.
Perfect voor een picknick met een stokbroodje erbij
of gewoon in je eigen achtertuin.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 7 mei 2018

Blad


Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van iemand
uit Australië, zij had wat foto's gezien van mijn huis
in Zeeland en of ze die mochten gebruiken voor
een blad wat Homespun magazine heet.
Ik mailde haar terug dat ik daar al jaren niet meer 
woonden en dat ik het gek zou vinden om die foto's
in een blad te plaatsen omdat dat al heel 
lang mijn huis niet meer was en het niet door kon gaan.
Ik dacht nog ah wat jammer, dat had ik best leuk
gevonden; iets over mij in een blad, zo ver weg.


Dus ik dacht, ik stuur haar gewoon een foto van mijn 
huisje om te laten zien waar ik nu woon.
Daar kwam meteen een hele enthousiaste reactie op,
dus ik verzamelde zo'n 50 foto's waarvan ik dacht dat ze
misschien leuk zouden zijn en beantwoorde een
eindeloze vragenlijst in het Engels, waar zij dan een
artikel van maakten, echt zo leuk


Als je het leest klinkt het allemaal te gezellig en 
interessant, zo is het natuurlijk niet helemaal en al 
zeker niet altijd, maar het is leuk om over jezelf 
te lezen in de allerbeste versie van hoe de dingen zijn.
Misschien kan ik het nog eens nalezen als ik niet zo
goed in mijn vel steek en dan denken; wel, Ingrid,
wat een ontzettend fijn leven en huisje heb je :-))
Dat gaat vast en zeker helpen, enfin, ik kreeg vorige
week het artikel opgestuurd via de mail en ik hoop 
dat ook de papieren versie mij zal bereiken.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 4 mei 2018

Bloemetje


Wat vrijheid (het thema van deze dagen)
voor jou betekent kan ik niet voor je invullen,
 ook kan ik de zon niet voor je laten schijnen
maar bij mijn weten komt hij elke dag voor niets op ;-)
Wel kan ik je een klein bloemetje geven, als is het
maar virtueel en je een mooi weekend wensen

-X-

donderdag 3 mei 2018

De wind mee..


Gisteren moest ik in de stad zijn, ik woon
in de stad maar toch denk ik altijd aan de stad als
ik het centrum bedoel en het IJ over moet met de pont.
Ik ging daar naar Hannah die mijn rug enzo masseert,
heel fijn en daarna was ik zo ontspannen dat ik wel zin 
had om wat rond te fietsen en, het was prachtig weer.
Ik ging even op een bankje zitten en maakte deze foto's,
er ging een vrouw naast mij zitten en zei; what a lovely
city and where are you from (ze dacht dat ik een toerist 
was, dat ben ik natuurlijk ook een beetje, haha)
Dus ik vertelde haar dat ik hier woon, zij kwam uit
Israël, reisde alleen en was hier om musea te bezoeken
en historische plekken die van betekenis waren
voor haar familie te bekijken.


(op de eerste foto lijken de huizen links helemaal scheef
te staan, hier zie je dat het in het echt wel meevalt :-)
Er ontspon zich een aangenaam gesprek tussen de vrouw
en mij, over van alles en nog wat, over reizen, hoe het
is om in een land te wonen in zo'n onrustige regio als de hare,
over je ergens thuis voelen en of ze wel of niet met een
rondvaartboot door de grachten zou gaan, ik zei; doen :-)
Na een uurtje namen wij allerhartelijkst afscheid en zij
wenste mij de wind in de rug in mijn leven..
Dat vond ik hartverwarmend, mooi ook en meer dan 
tevreden fietste ik naar huis met de wind in mijn rug..

Ik wens je een mooie dag, met misschien wel een
onverwachte ontmoeting met een aardige onbekende.
-X-

woensdag 2 mei 2018

Varens (update)


Weet je nog dat ik een week of wat geleden een 
berichtje schreef over de varens in de tuin?
Dat het een paar van die voorzichtige blaadjes waren
die zich langzaam uitrolden en moet je nu kijken..
Het is één groene zee geworden die het hele
stuk tuin onder de hazelaar bedekken.
(en oh, zie je de rode bezem, die kreeg ik van mijn broer,
ik had een hele oude waarvan de stok steeds van
de bezem afviel, ik vond het geen probleem, ik hou van
krakkemikkige dingen, maar hij dacht dat het beter kon,
en hij had gelijk; deze bezemt beter :-)


Nu is de bovenste foto wel zo genomen dat het lijkt
alsof het hele huisje er in verdwijnt maar de varens
zijn wel bijna een meter hoog en als het een beetje 
waait wiegen ze tevreden en trots in de wind.
Zo van, zie ons eens mooi, groot en groen zijn en 
gelijk hebben ze want het is een prachtig gezicht.
Links zie je een stukje van mijn stoel waar ik
graag koffie zit te drinken, naar de tuin kijk 
en een beetje zit te mijmeren.
Af en toe meen ik de varens te zien wuiven, alsof
ze willen zeggen; fijn he, hier en dan knik ik 
bijna onzichtbaar terug want ik wil natuurlijk niet
dat iemand denkt dat ik met varens praat ;-)

Ik wens je een fijne dag, er komt mooi weer aan,
dat is al iets om naar uit te zien.
-X-

dinsdag 1 mei 2018

Vriendelijk


Nu had ik eigenlijk gisteren een bericht willen schrijven
maar ik was zo laat uit mijn bed (voor mijn doen) dat
ik besloot er een vrije dag van te maken.
Als je thuis werkt kan en bovendien je kantoor (haha,
lees tafeltje) in de woonkamer is heb je eigenlijk nooit
vrij, of altijd het is maar hoe je het bekijkt, dus
tegenwoordig noem ik af en toe een dag een vrije dag.
De dagen ervoor waren nogal gevuld, eerst was het 
natuurlijk koningsdag en in het weekend ging ik een
dag naar mijn moeder wat ik altijd nogal vermoeiend 
vind (naast alle andere dingen die ik ervaar op zo'n dag)


De foto's bij dit bericht hebben toevallig met beide te 
maken, soms vallen de dingen mooi samen :-)
Het bord vond ik op koningsdag ergens in de Jordaan,
het was samen met een tas het enige wat ik mee naar 
huis nam, er waren zoveel spullen te koop dat
 ik er eigenlijk niets meer van wilde hebben..
Enfin, het bord..dat zag ik liggen en ik pakte het, de 
allervriendelijkste mevrouw vroeg of ik het mooi vond
en ik vertelde haar dat mijn moeder er een servies van heeft
en dat dat vroeger bij speciale gelegenheden gebruikt werd.
We kletsten nog even en op een gegeven moment zei de 
vrouw, dank je wel voor het leuke gesprek en ik 
geef je het bord cadeau, aah dat was echt heel lief.
Dat doet mij goed zoveel vriendelijkheid.

Ik wens je een fijne dag, hier regent het dat het giet.
Dus mocht je erop uitgaan; neem een paraplu mee :-)
-X-

vrijdag 27 april 2018

Hoera, hoera, hoera..


Op deze feestelijke koningsdag (eerlijk gezegd denk ik 
er nog steeds aan als koninginnedag ) wil ik graag wat
lintjes uitdelen, hoewel ik natuurlijk geen koningin ben,
vind ik dat ik er ook best wat mag uitdelen.

Ik wil aan een ieder een lintje geven die;
-elke dag onzichtbare bergen beklimt en best vaak de 
top bereikt, soms ook niet, maar wat geeft het,
in het dal kan het ook best goed toeven zijn,
en bovendien kan je het altijd weer proberen..
-altijd maar weer de leeuwen en beren op de weg
weet te omzeilen en weer veilig thuis komt..
-rechtop blijft staan in de storm, maar blij is
als de wind weer is gaan liggen..
-soms voorop loopt maar evenzo vaak kilometers
achterop aan het sjokken is, soms struikelt
maar toch altijd weer verder gaat..
-de eindjes aan elkaar moet knopen maar toch
tevreden kan zijn met wat er wel is
-die elke dag haar best doet en altijd maar weer
de moed en het plezier weet te vinden
om er samen iets moois van te maken..

Bij deze geef ik jou je virtuele lintje,
wat fijn dat je tot zover gekomen bent en 
je hebt het verdiend, echt waar.
Driewerf hoera voor jou!

Ik wens je een stralende dag
-X-

donderdag 26 april 2018

Thijm


Behalve wat gewone planten heb ik altijd wel wat kruiden
in huis staan, meestal in de keuken om wat van te knippen
voor in het eten maar ook een pot thijm in de kamer.
Daar haal ik dan even mijn hand doorheen en ruik er aan,
net als mooie woorden kunnen geuren je ook 
terugbrengen naar een fijn moment.
Als ik die thijm dan zo ruik denk ik altijd even terug, al is het
 maar in een flits naar een vakantie in het zuiden van Turkije.
Daar reden wij met een huurauto rond door de bergen, over
lege stoffige wegen, het was heel erg warm en we kwamen
niet veel meer tegen dan wat bijenvolken die in prachtige 
blauwe kisten woonden en af en toe iemand met een
ezel, waar ik dan altijd naar zwaaide.


Op een gegeven moment reden wij door een klein
dorpje met een paar huizen, het leek verlaten op een terras 
na, waar een grote familie in de schaduw van een paar
bomen zat te eten, het was een vrolijk luidruchtig gezelschap.
Het was ons niet helemaal duidelijk of het een uitspanning 
maar een oude vrouw wenkte ons en gebaarde dat we plaats 
moesten nemen aan een wiebelig tafeltje iets verder op.
Het was duidelijk dat de oude vrouw, prachtig gekleed in
een gebloemde jurk met dito schort en hoofddoek, de scepter
zwaaide over het hele gebeuren.
Er was geen kaart maar we kregen heerlijk te eten en elke 
keer dat de vrouw iets kwam brengen, streek ze even met
haar hand door de grote pot met thijm op ons tafeltje,
vervolgens rook ze dan tevreden lachend aan haar hand.
Dat was zo'n prachtig gezicht dat ik sindsdien altijd
wel ergens een pot met kruiden heb staan en hetzelfde doe,
en even, heel even ben ik dan weer daar, in dat kleine
dorp, ver weg van hier.

Ik wens je een fijne dag
-X-